Deze gratis browser laat je AI-agent in je echte accounts werken

Er staat sinds begin augustus een gratis browser online die niet voor jou bedoeld is, maar voor je AI-agent. BrowserOS neo draait naast Chrome, neemt met één klik je bestaande logins over en laat Claude Code, Codex of Cursor daarin zelf klikken, typen en formulieren invullen. Alles blijft daarbij op je eigen laptop. Dat klinkt als een technisch detail, maar het is precies het punt waarop de meeste AI-agents vastlopen: ze redeneren prima over je werk, tot een taak achter een inlog zit. En daar hoort meteen een ongemakkelijke vraag bij: wie zit er straks eigenlijk in jouw mailbox te klikken?

Wat doet BrowserOS neo precies?

BrowserOS neo is een tweede browser die je naast je gewone browser installeert en die je AI-agent zelf bestuurt. Je opent hem niet om te surfen. Je opent hem om te kijken wat je agent aan het doen is.

De opzet is simpel. Je installeert de browser, haalt met één klik je logins, bookmarks en extensies uit Chrome, en de browser zoekt daarna zelf welke AI-tools op je machine staan. Claude Code, Codex, Cursor, VS Code en Zed worden herkend. Eén keer op verbinden klikken en je agent kan tabbladen openen in neo.

De taken waar het voor bedoeld is, zijn herkenbaar kantoorwerk. Een bericht op LinkedIn zetten en later de cijfers ophalen. Je inbox opschonen en je uitschrijven van nieuwsbrieven. Een rapport uit een intern systeem trekken, een bon indienen, een record in je CRM bijwerken. Stuk voor stuk klusjes die achter een inlog liggen.

Even voor de beeldvorming: in het promotiemateriaal van de makers staat een sessie waarin een Codex-agent 8 minuten en 39 seconden op Hacker News rondkeek. Ze laten dus in hun eigen etalage zien dat hun agent zat te lezen op een nieuwssite. Dat is eerlijker dan de meeste demo's.

Waarom een tweede browser en niet gewoon Chrome?

Omdat de bestaande oplossingen allemaal op hetzelfde punt stuklopen: ze hebben jouw ingelogde sessies niet. Een automatiseringstool als Playwright start een verse browser zonder accounts. Prima voor tests, waardeloos voor de opdracht "lees mijn inbox". Een cloudbrowser draait in een datacenter, waardoor inloggen een gedoe is en LinkedIn of X je alsnog blokkeert vanwege het IP-adres. En AI-browsers als Atlas, Comet en Dia werken alleen met hun eigen model.

Denk aan een schoonmaakbedrijf. Je kunt iemand voor de deur laten wachten tot jij open doet, je kunt hem het pand uit sturen en op afstand laten werken, of je geeft hem een eigen sleutel voor een eigen ingang. BrowserOS neo is die derde optie, en het verschil zit in dat woord "eigen": jouw sleutels, jouw pand, geen tussenpersoon.

De makers benadrukken dat je je vertrouwde browser gewoon houdt.

"Twee browsers: één voor je agents, één voor jezelf."

BrowserOS-team, in de documentatie op GitHub

Dat is meer dan een leus. Je eigen tabbladen blijven ongemoeid, want de agent werkt in een apart venster. Draaien er meerdere taken tegelijk, dan krijgt elke agent zijn eigen tabblad.

Zo koppel je je agent in vier stappen

De koppeling loopt via MCP, de standaard waarmee AI-tools verbinding maken met externe systemen. In de praktijk kost het een paar minuten.

1. Installeer BrowserOS neo. Op de site van de makers staat een versie voor macOS en voor Windows. Linux wordt voor neo nog niet ondersteund.
2. Importeer uit Chrome. Eén klik neemt je logins, bookmarks en extensies over. Overweeg hier bewust of je alles wilt meenemen, want dit is het moment waarop je bepaalt waar je agent bij kan.
3. Klik op MCP in de zijbalk. Je ziet een lijst met de AI-tools die op je machine staan, met achter elke regel een verbindknop. De browser schrijft dan zelf een regel in het configuratiebestand van die tool.
4. Herstart je AI-tool. Daarna kun je vanuit Claude Code of Codex gewoon een opdracht geven, en opent de agent zelf een tabblad in neo.

Werkt jouw tool niet met de verbindknop, dan zet je het adres handmatig in de MCP-instellingen. Het adres is voor iedereen hetzelfde:

http://127.0.0.1:9200/mcp

Dat adres verdient een seconde aandacht. 127.0.0.1 is je eigen machine, en niets anders. De verbinding tussen je AI-tool en de browser verlaat je laptop dus niet. Wat de agent vervolgens op websites doet, loopt natuurlijk wel gewoon over het internet.

Wil je het meteen testen, geef je agent dan een opdracht die niets kapot kan maken:

Open in de browser mijn LinkedIn-feed, lees de eerste tien berichten
en geef me een lijstje met de onderwerpen. Klik nergens op en
plaats niets. Stop daarna.

Wat kost het, en wat kosten de alternatieven?

BrowserOS neo kost niets. De browser staat onder de AGPL-3.0-licentie op GitHub, waar het project inmiddels ruim 13.000 sterren heeft. Je enige kosten zijn de tokens van het AI-abonnement dat je toch al gebruikt.

Dat is een reëel verschil, want de alternatieven zitten wel in een abonnement. Overigens rekenen die alternatieven in dollars, dus onderstaande bedragen zijn omgerekend naar euro's inclusief 21 procent btw, zoals een Nederlandse ondernemer ze op zijn afschrift ziet.

Kijk vooral naar de laatste kolom. Daar zit het echte verschil, niet in de prijs. Een gratis testbrowser is niets waard als je agent alsnog voor elke inlog om hulp moet vragen. De volledige prijsopbouw van Anthropic staat in ons overzicht van de Claude-abonnementen van gratis tot 210 euro per maand, en wat Cowork zelf doet lees je in onze uitleg over Claude Cowork.

Hoe zie je terug wat je agent heeft gedaan?

Elke sessie wordt opgeslagen als een terugkijkbare video met een stappenlijst ernaast. Dat is voor zakelijk gebruik het interessantste onderdeel van de hele browser.

In het voorbeeld hierboven duurde de sessie 6 minuten en 33 seconden en nam de agent 10 stappen: lezen, opnieuw lezen, navigeren, enzovoort. Je kunt op 1x, 2x of 4x snelheid terugkijken. Ging er iets mis in stap zeven, dan zie je dat ook echt in stap zeven.

Wie in een gereguleerde sector werkt, ziet hier meteen de waarde van. Een agent die zonder spoor door je systemen loopt, is een probleem. Een agent die per handeling een tijdstempel achterlaat, is te verantwoorden. De sessies, schermafdrukken en instellingen staan volgens de makers als bestanden op je eigen schijf en gaan niet naar een dashboard van de leverancier. De app stuurt wel anonieme gebruiksgegevens mee, zoals versienummer en besturingssysteem, en die kun je in de instellingen uitzetten.

Het risico dat niemand wegpoetst

Een agent met jouw echte logins is een agent die namens jou dingen kan doen die je niet had gevraagd. Dat risico hoort bij het idee zelf, en de makers doen er ook niet geheimzinnig over.

Het gevaar heet prompt injectie. Op een pagina die de agent bezoekt staat een instructie verstopt, bijvoorbeeld in witte tekst of in een reactie onderaan, en de agent leest die als opdracht. Bij een lege testbrowser mislukt zo'n poging, want er zijn geen accounts om misbruik van te maken. Bij een browser die is ingelogd op je mail en je CRM slaagt hij wel. TheAIDaily schreef eerder over verborgen tekst in een Word-bestand die Copilot cijfers liet aanpassen, en dit is precies datzelfde mechanisme, maar dan met een browser die je inbox open heeft staan.

Daar komt de Nederlandse praktijk bij, en die is niet geruststellend. Uit eigen onderzoek van TheAIDaily blijkt dat 44 procent van de ondervraagde mkb-medewerkers bedrijfsdata deelde met een gratis AI-tool, terwijl maar 28 procent wist dat die tools die gegevens voor training mogen gebruiken. Meer cijfers over dat gat tussen gebruik en beleid staan in de AI-cijfers voor het Nederlandse mkb van TheAIDaily. Een browser die lokaal draait, lost dat probleem deels op, want er gaat geen bedrijfsdata naar een externe partij. Maar hij lost het niet helemaal op, want jij blijft verwerkingsverantwoordelijke voor wat die agent aanraakt. De Autoriteit Persoonsgegevens kijkt daarbij naar wie de zeggenschap heeft, niet naar waar de software toevallig draait.

Drie maatregelen die weinig moeite kosten en veel schelen:

• Maak een apart Chrome-profiel met alleen de accounts die de agent nodig heeft, en importeer dat profiel in plaats van je hoofdprofiel.
• Houd betaalomgevingen erbuiten. Bankieren, boekhouding en salarisadministratie horen niet in de browser waar een taalmodel de muis vasthoudt.
• Kijk de eerste tien sessies echt terug. De terugkijkfunctie is er niet voor de sier, en je leert er snel van waar je agent te ver gaat.

Voor wie een aparte agent-browser vandaag al zin heeft

De eerlijke afbakening: dit is nu iets voor wie al dagelijks met Claude Code, Codex of Cursor werkt en er steeds tegenaan loopt dat de agent niet bij een ingelogde pagina kan. Voor die groep is de winst direct, kost het niets en is de terugkijkfunctie zelfs een verbetering ten opzichte van wat de grote aanbieders leveren.

Werk je nog niet met een agent in de terminal, dan is dit het verkeerde beginpunt. Dan begin je met een tool die je al hebt, in plaats van met een browser voor gereedschap dat je nog niet gebruikt. En dat is minder een uitzondering dan het lijkt: volgens het CBS werkt maar 13,8 procent van de Nederlandse microbedrijven met twee tot negen medewerkers met AI. De meerderheid zit dus nog aan de andere kant van die drempel.

Voor iedereen daartussenin geldt een simpele testvraag. Kun je binnen dertig seconden opnoemen welke drie webtaken je deze week meer dan een keer handmatig deed? Kun je dat, dan is er iets te automatiseren en is deze browser het proberen waard. Lukt dat niet, houd dan eerst een week bij bij welke taken je tijd verdwijnt. Dat soort afwegingen bespreken we vaker in onze dagelijkse AI-nieuwsbrief.